2024 ജനുവരി 22, തിങ്കളാഴ്‌ച

ജീവിതം ഓരോ കഥകളാണ്


 ജീവിതം ഓരോ കഥകളാണ്
 അജേഷ്  .പി


മ്മളെല്ലാം ഓരോ കഥകളാണ്, പക്ഷേ ആ കഥകൾ നമ്മൾ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്നു മാത്രം. വഴിവക്കിൽ, അടുക്കളപ്പുറത്ത്, കോലായിൽ, കിടപ്പുമുറിയിൽ, വേലിക്കപ്പുറം, അങ്ങനെ അങ്ങനെ എത്ര കഥകളാണ് നമുക്ക് ചുറ്റും. എത്ര കഥകൾ കേട്ടു, അനുഭവിച്ചു  അങ്ങനെ ജീവിതങ്ങൾ വലിയ വലിയ അനുഭവങ്ങളായി കഥകളായി  മാറുന്നു. എന്നാൽ ഈ കേട്ടകഥകളെ, അറിഞ്ഞ കഥകളെ തനിക്ക് ചുറ്റും കടന്നുപോയ മനുഷ്യരെ കഥയുടെ ഭാഗമാക്കുകയാണ് "കനലുകൾ'' " എന്ന കഥാസമാഹാരത്തിലൂടെ ഉഷ സുധാകരൻ എന്ന കഥാകാരി.

പഠിക്കുമ്പോൾ മനോരാജ്യം കണ്ടിരുന്ന ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി തനിക്ക് കിട്ടിയ കുറെ കഥകളെ അടുക്കിപ്പെറുക്കി വയ്ക്കുന്നത് മുതിർന്നപ്പോഴാണ്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ അടച്ചിരുന്ന കോവിഡ് കാലത്ത്, ഒറ്റയായി പോകുമ്പോൾ നമുക്കുചുറ്റും കഥകൾ നിറഞ്ഞാടും..!  ആ ഏകാന്തതയിൽ ഉഷ സുധാകരനു കൂട്ടു വന്നത് കുറച്ചു കഥാപാത്രങ്ങളും അവർ കൊണ്ടുവന്നുകൊടുത്ത കഥകളുമാണ്. അത് കഥാകാരിയുടെ മനോരാജ്യത്തിലിരുന്ന്  വെട്ടിയൊതുക്കി നമുക്ക് വായിക്കാനുള്ള ചിന്തിക്കാനുള്ള നല്ല അനുഭവങ്ങളാക്കി മാറ്റി തന്നിരിക്കുന്നു.

സരളമായ ഭാഷയിൽ ഒഴുക്കോടെ ആ കഥകൾ നമ്മളോട് സംവദിക്കുന്നു. ജീവിതം വലിയൊരു കനലാണ് എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അതിങ്ങനെ കെട്ടുപോകാതെ ആളിത്തീരാതെ നീറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും മറ്റുള്ളവർക്കായി. ഈ കഥകൾ പലതും  നമുക്കുചുറ്റും നാം കണ്ട പല ജീവിതങ്ങളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെയുമാണ്.

പ്രശസ്ത കവി ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണന്റെ അവതാരിക ഈ കഥകളുടെ മനോഹാരിതയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞുവെക്കുന്നുണ്ട്. ആർക്കും കയറിച്ചെല്ലാവുന്ന ഭാഷ, നമുക്ക് നിത്യപരിചിതങ്ങളായ കഥാപരിസരങ്ങൾ, കഥാപാത്രങ്ങൾ... നമ്മുക്കിടയിലെ ജീവിതങ്ങളുടെ നേർചിത്രങ്ങളാണ് ഈ കഥകൾ.

"കനലുകൾ " എന്ന ഈ കഥാസമാഹാരത്തിൽ 18 കഥകളാണുള്ളത്. എല്ലാ കഥകളും നമുക്ക് ചിരപരിചിതമായ  വഴികളിലൂടെയുള്ള യാത്രയാണ്. പക്ഷേ ഈ ജീവിതങ്ങളെ നമ്മളൊന്നും അത്ര ഗൗനിക്കാറില്ല എന്നുമാത്രം. ഇവിടെയാണ് കഥാകാരി തന്റെ കഥകളെയും കഥാപാത്രങ്ങളെയും കണ്ടുമുട്ടുന്നത്.

"കഥകളും വേശമ്മാളും " എന്ന കഥയോടെയാണ് ഈ സമാഹാരത്തിൻ്റെ തുടക്കം. അനേകം കഥകളായി വർത്തമാനങ്ങളായി ആയി മാറുന്ന വേശമ്മാൾ എന്ന തമിഴ് പെൺകുട്ടി ചൊല്ലൂര് എന്ന ഗ്രാമത്തിലെത്തുന്നത് ഭർത്താവായ തിമ്മപട്ടരുടെ കൂടെയാണ്. സ്വന്തമായി കണ്മഷി ഉണ്ടാക്കി കണ്ണ് എഴുതിയ വേശമ്മാൾ ഭർത്താവിൻ്റെ മരണത്തിനു ശേഷവും ആ ജീവിതചര്യ തുടരുന്നു. ജീവിതം കൂട്ടിമുട്ടിക്കാനുള്ള ഓട്ടപ്രദക്ഷിണത്തിലാണ്  ചായക്കടയും പലഹാരക്കടയും  ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുന്നത്.  ജീവിതത്തിൻ്റെ പലഘട്ടങ്ങളിലും വേശമ്മാൾ നിറമുള്ള കഥകളായി നാട്ടിലെ പലയിടത്തുമുണ്ട്. നാട്ടിലെ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ സ്ത്രീകളെ കൈ മറന്ന് സഹായിക്കുന്നു. തന്നോട് ലോഹ്യം കൂടാൻ എത്തുന്നവരുടെ മനസ്സിലിരിപ്പ് കണ്ട് അവരെ ആട്ടിപ്പായിക്കുന്നു. മൂന്നു പ്രസവിച്ച വേശമ്മാൾ തന്റെ തലതിരിഞ്ഞു പോയ മകൻ മുസ്ലീം സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുമ്പോൾ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ  സ്വീകരിക്കുന്നു. ആ സംഭവത്തിൽ അയൽക്കാര്യം നാട്ടുകാരും ഒറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോഴും പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.  തൻ്റെ ഭർത്താവ് തിമ്മപട്ടര് മരിക്കുമ്പോൾ തളർന്നു പോകുന്ന വേശമ്മാൾ മകൻ്റെ കുഞ്ഞിൻ്റെ  ജനനത്തിലൂടെ ജീവിതത്തെ വീണ്ടും തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നു. കഥകളായി വേശമ്മാൾ  നാട്ടിലെ ജനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി കഥകളുണ്ടാക്കി ദിനങ്ങൾ കടന്നു പോകുന്ന ഗ്രാമത്തിന്റെ ചിത്രം ഈ കഥയിൽ കാണാം. വേശമ്മാളെപോലെ നമ്മളെല്ലാം ആരുടെയെങ്കിലും വർത്തമാനങ്ങളിലെ കഥകളും കഥാപാത്രങ്ങളും തന്നെയാണ് എന്ന ചിന്ത ഈ കഥ പറഞ്ഞു വെയ്ക്കുന്നു.

മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുകയും ഒടുവിൽ ഭാരമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ നമ്മൾ പലയിടത്തും വായിച്ചും കണ്ടും അനുഭവിച്ചും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .ഭാണ്ഡകെട്ട് എന്ന കഥയിലെ ലക്ഷ്മണൻ കാർത്ത  പെങ്ങൾക്കും മകനും വേണ്ടി തന്റെ ജീവിതം മറന്നു പോയ കഥാപാത്രമാണ്. ഒടുവിൽ വയസായ കാലത്ത് മരുമകന്റെ ഭാര്യയുടെ കുത്തുവാക്ക് കേട്ട് എല്ലാ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു പുലർച്ചയ്ക്ക് വീടുവിട്ടിറങ്ങുന്നു. ലക്ഷ്മണൻ കാർത്ത റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി ടിക്കറ്റ് എടുക്കുമ്പോൾ പറയുന്നത് "ഈ ട്രെയിനിന്റെ അവസാനം വരെ " എന്നാണ്. പ്ലാറ്റ്ഫോറത്തിലെ മുറുക്കാൻ കറയുള്ള പല്ലു കാട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ ചോദ്യം ലക്ഷ്മണൻ കാർത്തയെ വിട്ട് നമ്മിലേക്ക് കൂടിയാണ് കൊള്ളുന്നത്. കഥയുടെ ശീർഷകം പോലെ, വയസ്സാകുമ്പോൾ എല്ലാവരും എറിഞ്ഞു കളയുന്ന കഥകൾ മാത്രമുള്ള ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകൾ മാത്രമാകുന്നു.

മനസ്സ് എന്ന കഥയിൽ ഒരിക്കൽ അധികപ്പറ്റായി മാറിയ ശ്രീകലയുടെ ചിന്തകളിലൂടെയാണ് ഇതൾ വിരിയുന്നത്. ശിഥിലമാക്കപ്പെട്ട ഒരു ബന്ധത്തിലേക്ക് അധികപ്പറ്റായി കയറി അവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട തന്റെ ജീവിതത്തെ ഓർത്തെടുക്കുകയാണ്, അവസാനമായി മകനോടുത്ത് രോഗിയായ അയാളെ കാണാൻ പോകുന്ന കാർ യാത്രയിൽ അവൾ. 

സീൽ എന്ന കഥയിലെ പോസ്റ്റ് ഓഫീസിലെ കത്തുകൾക്ക് മുദ്രകുത്തുന്ന റസിയ എന്ന കഥാപാത്രം വർത്തമാനകാല ജീവിതത്തിന്റെ നേർസാക്ഷ്യമാകുന്നു. ഭർത്താവിനാലും വീട്ടുകാരാലും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു പോകുന്ന പുതിയകാലത്തെ സ്ത്രീ ജീവിതത്തെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു റസിയ. കത്തുകളിൽ കുത്തുന്നുവെങ്കിലും ആ അടയാളം വയ്ക്കൽ വന്നുവീഴുന്നത് വർത്തമാനകാലത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീവിരുദ്ധമായ ചിന്തകളുള്ള ഓരോ മനുഷ്യരുടെയും മുഖത്താണ്. പറ്റിക്കപ്പെട്ടു പോകുന്ന സ്ത്രീ ജീവിതങ്ങളുടെ കാലത്തിനു നേരെയുള്ള ചാപ്പ കുത്തലാകുന്നു സീൽ എന്ന കഥ.

കനൽ എന്ന കഥ ശബ്ദിക്കേണ്ട സമയത്ത്   ഊമകളായി നടിക്കുന്ന  മനുഷ്യരുടെ കഥയാണ്. തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള  സഹജീവികളുടെ വേദനകളെ അറിഞ്ഞ് ജീവിക്കാനും ആ വേദനകളിൽ അവർക്ക് താങ്ങായി മാറാൻ പറ്റുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് വലിയ കർത്തവ്യം. പക്ഷേ പുതിയ ലോകത്ത് മറ്റുള്ളവരുടെ വേദന അന്യരുടെ  മാത്രം വേദനയാണ്. തപ്സി എന്ന ബംഗാളി പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മഹത്യ പോലും മിയ എന്ന യുവ ഡോക്ടറുടെ നിശബ്ദതയുടെ ശമ്പളമാണ്. ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഇടപെടുക അതിനു പകരം ആപത്തിലവർ  നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അതിൽ വിലപിക്കുന്നത് നീതിയല്ല. തപ്സി എന്ന ബംഗാളി പെൺകുട്ടി പണ്ടെങ്ങോ തങ്ങളുടെ കൂടെ എടുത്ത ഫോട്ടോ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച് കാണിച്ചുതരുന്നത് അവൾക്കുള്ള ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ അടയാളമായിട്ടാണ്. പക്ഷെ ആ ഫോട്ടോ മിയയുടെ ഭർത്താവിന് വിനോദയാത്രയ്ക്കിടയിൽ വെറുതെ രസത്തിനു സംഭവിച്ചു പോയ വെറും കൗതുകം മാത്രമാകുന്നു.  കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണു മരിച്ച/ കൊലചെയ്യപ്പെട്ട തപ്സിക്ക് അത് അടഞ്ഞുപോയ തൻ്റെ  ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള അവസാന താക്കോലായിരുന്നു; പക്ഷേ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ മാത്രം അഭിരമിക്കുന്നവർക്ക് എന്ത് ഭൂതകാല ഓർമ്മകളുടെ ചൂടും കുളിരും,  തപ്സിയിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തറച്ചു വെയ്ക്കപ്പെട്ട "കനൽ " ആകുന്നു ഈ കഥ. തപ്സിയുടെ ഈ കഥയെ വിട്ട് നമ്മൾ പോയാലും അവൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ  വേദനയായി നീറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.

തനിയാവർത്തനം എന്ന കഥ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെയും, ജീവിതത്തിന്റെയും കഥയാണ്. ശങ്കരമേനോനും അങ്ങേ വീട്ടിലെ കള്ളുകുടിയന്റെ ഭാര്യയും തനിയാവർത്തനങ്ങളിലെ ജിവിക്കുന്ന ഇരകളായി അവശേഷിക്കുന്നു. നൊമ്പരപെയ്ത്ത് എന്ന കഥ ചേച്ചിയമ്മയുടെയും കുഞ്ഞനിയന്റെയും സ്നേഹബന്ധത്തിൻ്റെതാണ്. ഉത്തരം എന്ന മക്കൾ മനസിലാക്കാതെ ഏകാന്തതയിൽ പെട്ടു പോകുന്ന അമ്മയുടെയും, ഏകാന്തതയിൽ വർത്തമാനങ്ങളുമായി വന്നു പോകുന്ന ജോസവങ്കിളിൻ്റെയും കഥയാണ്. കീർത്തിയെന്ന മകൾ അമ്മയുടെ ജോസഫങ്കളുമായി ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാനുള്ള  ആഗ്രഹത്തെ സ്വന്തം ജീവിതം കൈവിട്ടു പോകുമ്പോളും നാണക്കേടായി കാണുന്നു, പിന്നീട്  വിചിന്തനത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി അമ്മയെ മനസിലാക്കി അമ്മയുടെ ആഗ്രഹത്തെ അംഗീകരിക്കുന്ന മകളായി മാറുന്നു.

തന്നെ വേദനിപ്പിച്ചവരെയും തിരിച്ച് നന്നായി സ്നേഹിക്കുക എന്ന ചിന്ത നമ്മിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്ന കഥാപാത്രമാണ് തായ്‌വീടിലെ അലമേലു. സ്ത്രീക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമാണ് നന്നായി അറിയുക, സ്നേഹത്താൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവളാണെങ്കിലും  സ്നേഹത്തെ ആവോളം നൽകൽ മാത്രമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം എന്ന് അലമേലു കാണിച്ചുതരുന്നു. അമ്മയായ തായമ്മയെ  വിട്ട് ഒറ്റയാകുമ്പോഴും  തന്നെ വഞ്ചിച്ച  പുരുഷൻറെ അച്ഛനെ വരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന  മനുഷ്യസ്നേഹിയാകുന്നു അലമേലു എന്ന കഥാപാത്രം.

ഉടുപ്പ് എന്ന ചെറിയ കഥ വലിയ അർത്ഥതലങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുചെന്ന് എത്തിക്കുന്നു. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ ചരടുകൾ നമ്മുടെ അരയിലും കൈയിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ  ആരും കാണാത്ത തരത്തിൽ കനത്ത കിടപ്പുണ്ടെന്ന് ഈ കഥ നമ്മളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. ഫോട്ടോ എന്നത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കെട്ടജീവിതങ്ങളുടെ പകർപ്പാണ്. ഹൈദ്രോസിക്കായുടെ കച്ചവടം, വാസ്തവം, പോക്കറ്റ്, എന്താ കഴിച്ചത്, കവറിട്ട പുസ്തകം, പായസ പാത്രം എന്നിങ്ങനെ പല കഥകൾ  ജീവിതങ്ങളെ പറഞ്ഞും ചിന്തിപ്പിച്ചും ഈ സമാഹാരത്തിൽ ഇനിയുമുണ്ട്. 


വർത്തമാനകാല ജീവിതത്തിൽ അറ്റു പോകുന്ന ബന്ധങ്ങളിലെ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങളെയും, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്നവരെയും ഉഷാ സുധാകരൻ്റെ മിക്ക കഥകളിലും കണ്ടെത്താം ഫ്ലാറ്റ് ജീവിതവും നാഗര ചിന്തയും ബന്ധങ്ങളിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, ഒരു ഫ്ലാറ്റിന്റെ നാല് ചുവരുകൾക്ക് നടുവിൽ ഘടിപ്പിച്ച ജാലകത്തിലൂടെ കണ്ട് അവ കഥകളായി, ഒറ്റയായി പോകുന്നവരുടെ നൊമ്പരങ്ങളായി നമ്മിലേക്ക് കൊടുത്തയക്കുന്നു.  കനലുകൾ വായിക്കുക.... 

നമ്മളും കഥകളാണ് ജീവിതത്തിൽ കഥകൾ തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും...




©️അജേഷ്.പി

9846979674

ajeshptb@gmail.com 

പച്ച മനുഷ്യന്റെ കഥകൾ

പച്ച മനുഷ്യന്റെ കഥകൾ.  അജേഷ് പി.  (താജിഷ് ചേക്കോടിന്റെ “ടീച്ചറമ്മ” എന്ന കഥാ സമാഹാരത്തിന്റെ വായന)  ലാളിത്യത്തിന്റെ ഭാഷയിലാണ് താജിഷ് ചേക്കോട...